Het is vrijdagmiddag 15:30 uur, de bladeren zijn bruin geworden en maken zich langzaam los van de bomen, de zonnige nazomer heeft plaats gemaakt voor kou en regen en iedereen heeft een dikke trui aan. Het verzamelen voor een legendarisch PS-ledenweekend is begonnen. Nadat iedereen eindelijk compleet is (regel 6: een half uur te laat, is mooi op tijd), kan de lange autoreis naar het pitoreske Helvoirt eindelijk beginnen. Een goede doos Celebrations voller en een uurtje later, wandelen we de accommodatie in. De hutkoffer gaat naar één van de drie (!!!) slaapzalen, de bedden worden opgemaakt en het organisatiecomittee biedt ons een verfrissend biertje aan om lekker op te warmen. Na de accommodatie eens goed verkend te hebben (lekker in de leren fauteuils hangen, red.), is het tijd om te assisteren bij het koken. Gelukkig hangt er een mooi corvee-rooster, waaruit blijkt dat de vrouwen mogen koken en de mannen opruimen... emancipatie zullen we het maar noemen. Na een heerlijke pasta-bolo met een glaasje huiswijn ernaast, is het tijd voor het voorstelrondje: aan de hand van de eigen sleutelbos moet men zich voorstellen. Dit voorstelrondje gaat moeiteloos over in het feest als DJ Tom S. achter de knoppen is gekropen. Tot diep in de nacht wordt er gedanst, gedronken, met pepernoten gegooid en als om 5 uur ’s nachts zelfs onze oud-oud-voorzitter nog even uit z’n bed kruipt voor een paar afzakkertjes, weten de meeste wel dat het de hoogste tijd is.
De volgende ochtend staan er natuurlijk vers gebakken eieren voor iedereen klaar. Met veel liefde en zorg bereid door de enige die een hele nacht slaap heeft overgeslagen. Roddels worden uitgewisseld. Wat gebeurde er tussen wie in welke caravan, waarom waren we 2 keer een koppeltje kwijt, wat voor “honk” is er bereikt en wie heeft er welke foto’s van? Had die en die niet een vriend(in) en viel hij/zij wel/niet op het andere geslacht? Enfin, de hoogste tijd voor een douche en een tripje naar het immer feestelijke Den Bosch. De activiteit is een groot geheim en zo snel er op de Bossche zaterdagmarkt teams zijn gemaakt, krijgt iedereen een schattig roze tasje. Hierin vinden we de activiteit: “Crazy 88”. Dit spel is voor de gevorderde BNN-kijker niet echt iets nieuws, maar voor zij die in het nieuwe systeem ook daadwerkelijk ECTS moeten halen, even een uitleg. Er zijn 44 verschillende opdrachten (88 was wat veel voor in een paar uur) en wanneer deze volbracht en vastgelegd worden, kunnen hiermee punten worden verdiend. Een kleine greep uit de opdrachten: Stop een Big Mac in één keer in je mond, draai 44 rondjes, neem een provocerende foto, bedank een parkeerwachter voor zijn fantastische werk, loop een polonaise verkleed in een verkleedwinkel, druk een Bossche Bol bij iemand in het gezicht, maak muziek met een straatmuzikant, plank, tennis, stoepkrijt en ren op de meest vreemde plaatsen. Kortom: zet jezelf precies genoeg voor lul, maar zorg dat je teamgenoten er nog zuurder vanaf komen. De foto’s komen ongetwijfeld snel online.
Hierna wacht “thuis” het grote themafeest. De miniplaybackshow blijkt een uitstekend thema en iedereen heeft wat anders bedacht. Tussen de Lady Gaga’s en de Village People, loopt The Police rond en naast Guns ’n Roses staat Abba. Diverse acts worden opgevoerd, waarbij er uitgebreid commentaar wordt gegeven, niet in de laatste plaats omdat Bob Marley tussen de Spice Girls rondloopt en Yes-R wel erg blank blijkt. Er wordt meer dan genoeg aanleiding gegeven voor meer roddels, de koelkast wordt snel geplunderd en overal lopen vreemde mensen rond met flessen Sambucca. Het feest is compleet als er gemext wordt met digitale dobbelstenen en er wordt gebowld met lege bierflesjes; iets dat natuurlijk alleen maar een goed idee kan zijn!
Natuurlijk staan er zondagochtend weer eieren klaar voor iedereen en kan er overlegd worden over hoe iedereen ook alweer in bed is beland. Even (ahum, red.) opruimen, de overgebleven boodschappen in auto’s proppen en weer terug naar Rotterdam. Van zo’n weekend is het wel even bijkomen en zelfs de meest geoefende ledenweekend-gangers hebben de grootste moeite om de ogen open te houden bij So You Think You Can Dance op de zondagavond. Ik heb zelf Studio Sport in ieder geval niet meer gehaald, maar dat kan natuurlijk ook aan m’n hoge leeftijd liggen..
Het was weer geweldig, dank jullie voor de deelname, maar vooral dank aan de organiserende dames en de goed afgerichte heren!
De Voorzitter